Wat is precies de rol van Preventie en Interim binnen de uitzendsector?
Preventie en Interim (PI) werd 25 jaar geleden opgericht als centrale preventiedienst voor de uitzendsector. Uitzendkantoren zijn verplicht bij deze dienst aangesloten en krijgen ondersteuning om uitzendkrachten op een veilige en gezonde manier aan het werk te stellen bij werkgevers in uiteenlopende sectoren. De kernopdracht van PI bestaat erin arbeidsongevallen te verminderen en de gezondheid van uitzendkrachten te beschermen tijdens de uitvoering van hun opdrachten door middel van opleidingen, advies en informatie, wetenschappelijk onderzoek en sensibilisering.
Waar liggen vandaag de grootste uitdagingen op het vlak van welzijn voor uitzendkrachten?
Hoewel het aantal arbeidsongevallen bij uitzendkrachten in die periode met meer dan 65% is gedaald, blijft het risico nog steeds hoger dan bij vast aangeworven werknemers. Dat heeft vooral te maken met de aard van uitzendwerk: uitzendkrachten worden vaak kort na elkaar ingezet bij verschillende werkgevers en in telkens nieuwe werkomgevingen. Die voortdurende verandering maakt het moeilijker om vertrouwd te raken met risico’s en werkprocedures. Daarom is een goed onthaal op de eerste werkdag cruciaal om ongevallen te voorkomen. Even belangrijk is een duidelijke en volledige informatie-uitwisseling tussen werkgever en uitzendkantoor nog vóór de opdracht start. De werkpostfiche speelt daarin een centrale rol, omdat ze de vertaalslag vormt van de risicoanalyse naar concrete preventiemaatregelen en tegelijk helpt om de juiste match te maken tussen de vereisten van de job en de competenties van de uitzendkracht
Wat kunnen uitzendkantoren concreet doen om risico’s te beperken?
Voor uitzendkantoren begint risicobeperking bij het goed kennen van de werkgever. Dat betekent nagaan of die zijn welzijnsverplichtingen effectief naleeft, bijvoorbeeld door de werkplek te bezoeken of feedback te verzamelen van uitzendkrachten die er al werken. Daarnaast is het essentieel om te controleren of alle informatie die de werkgever op de werkpostfiche heeft ingevuld, volledig is. Onvolledig ingevulde werkpostfiches zijn vaak een signaal dat een werkgever het niet zo nauw neemt met welzijnsverplichtingen, of dat hij onvoldoende ondersteuning krijgt van zijn externe preventiedienst.
Ziet u evoluties bij controles door de sociale inspectiediensten die uitzendkantoren extra aandacht moeten geven?
Ook de sociale inspectie legt steeds meer nadruk op deze elementen. Bij controles wordt systematisch nagegaan of er een werkpostfiche aanwezig is wanneer er gezondheidsrisico’s verbonden zijn aan de functie. Daarnaast wordt gekeken of het onthaal van de uitzendkracht correct werd geregistreerd en in welke mate uitzendkantoren de centrale databank raadplegen. Deze databank wordt eerst geconsulteerd om na te gaan of er reeds geldige geschiktheidsattesten beschikbaar zijn. Enkel wanneer dergelijke informatie niet wordt teruggevonden, wordt een medisch onderzoek bij de arbeidsgeneesheer ingepland
Stel dat u zelf voor 1 dag minister van werk zou zijn, welke maatregel zou u nemen/veranderen in de welzijnswetgeving?
Als beleidsmaatregel zou het een grote stap vooruit zijn om werkgevers te verplichten voor alle werknemers een werkpostfiche op te maken. Dat impliceert dat er voorafgaand een grondige risicoanalyse gebeurt per groep van identieke werkposten en dat alle preventiemaatregelen duidelijk worden vastgelegd. Voor uitzendkantoren zou dit betekenen dat zij onmiddellijk over correcte en volledige informatie beschikken, wat hun werk aanzienlijk vergemakkelijkt. Tegelijk zou het ook de inspectie ten goede komen, omdat deze zich dan kan focussen op de kwaliteit van de risicoanalyse die aan de basis ligt van die fiches.
Op die manier verschuift de aandacht nog sterker naar preventie aan de bron. Door risico’s systematisch in kaart te brengen en helder te communiceren, wordt niet alleen de veiligheid van uitzendkrachten verhoogd, maar ontstaat er ook een breder preventiebeleid dat alle werknemers binnen een organisatie ten goede komt. Uiteindelijk leidt dit tot duurzamere arbeidsomstandigheden, minder arbeidsongevallen en een grotere gedeelde verantwoordelijkheid tussen werkgevers, uitzendkantoren en werknemers