Welke uitdagingen ziet u vandaag voor uitzendkantoren op het vlak van internationale tewerkstelling en sociale zekerheid?
Uitzendkantoren worden geconfronteerd met een grote diversiteit aan wetgevingen die allemaal moeten gerespecteerd worden: Sociale zekerheid (waar bijdragen betalen en in welke lidstaat geniet de uitzendkracht sociale-zekerheidsbescherming), arbeidsrecht (bijvoorbeeld lonen en verplichtingen tot voorafgaand melden van de activiteit), immigratie (werk en verblijf ingeval het niet om Europese burgers gaat), personen- en vennootschapsbelasting (onderling verschillende bilaterale dubbelbelastingverdragen), … Het is niet evident om deze kennis in huis te hebben en op de koop toe ervoor te zorgen dat de lokale uitzendconsulenten, vooral in grenszones, zich hiervan terdege bewust zijn. Inbreuken op deze wetgevingen kunnen zeer kostelijk zijn en grote reputatieschade veroorzaken.
Waar lopen uitzendkantoren in de praktijk het vaakst tegenaan bij grensoverschrijdende tewerkstelling (bv. detachering, A1-documenten)?
In het domein van de sociale zekerheid (EU verordeningen 883/2004 en 987/2009) gaat het vooral om de bepaling van de lidstaat bij wiens stelsel de uitzendkracht moet aangegeven worden en bijdragen moeten betaald worden door het uitzendkantoor. Door de korte opeenvolgende tewerkstellingen is het niet steeds duidelijk welke aanwijsregel van toepassing is in de concrete situatie van de uitzendkracht. En dan zijn er nog de administratieve formaliteiten bij de aanvraag van een A1-certificaat dat de bevoegdheid van een lidstaat attesteert. In de meeste arbeidspatronen moet dit voor Belgische uitzendkantoren aangevraagd worden bij de RSZ. De directie Internationale Betrekkingen biedt een zeer performante en gebruiksvriendelijke online toepassing (WABRO) aan op het portaal van de Belgische sociale zekerheid, waardoor de aanvraag zeer snel behandeld wordt. Maar in bepaalde gevallen moet de aanvraag ingediend worden in het buitenland omdat de uitzendkracht daar woont. En dan kan het wat minder vlot gaan. In veel gevallen eist de klant-inlener dat een A1-certificaat kan voorgelegd worden, zeker in risicosectoren zoals bouw, metaal of wegtransport. De lange behandelingsduur van een aanvraag kan dan wel tot problemen leiden.
Hoe kunnen uitzendkantoren zich beter voorbereiden om compliant te blijven met de regels rond internationale sociale zekerheid?
Permanente bijscholing en onderlinge uitwisseling van moeilijkheden en best practices om deze te overwinnen. En zet een centraal kenniscentrum op met een paar specialisten die zich daarin bekwamen. Het is echt geen takenpakket waarin je je kunt verdiepen “tussen de soep en de patatten”.
Ziet u evoluties in Europese regelgeving die een impact zullen hebben op de uitzendsector in de komende jaren?
Het Europese lopende initiatief om de nationale meldingsplichten in het arbeidsrecht (België: Limosa, Frankrijk: SIPSI, Nederland: WagwEU, …) te centraliseren via een Europees platform, e-declaration genaamd, kan de administratie vereenvoudigen voor uitzendkrachten die naar buitenlandse klanten gestuurd worden. Ook de al 10 jaar durende onderhandelingen rond de revisie van de Europese verordeningen inzake sociale zekerheid zouden binnenkort misschien succesvol afgerond kunnen worden. En dan zijn er nog de projecten rond een digitale portefeuille waarin het A1 certificaat en de Europese ziekteverzekeringskaart zouden kunnen opgeslagen worden. Het is een materie die continu in beweging is, steeds op te volgen dus.
Welke tips geeft u aan uitzendkantoren die regelmatig werken met buitenlandse werknemers of opdrachten in het buitenland?
Ken de volledige persoonlijke en werksituatie van de uitzendkracht: woonplaats, andere activiteiten, uitkeringen die de persoon ontvangt, nationaliteit, … Vaak zien we dat maar een beperkt deel van de relevante situatie gekend is en dit kan achteraf voor onaangename verrassingen zorgen aangezien het de integrale situatie van de uitzendkracht is die bepaalt welke lidstaat bevoegd is. En tenslotte: bij twijfel staat ook de RSZ ter beschikking voor hulp en advies.